W3C home Historia


 
 


W 1989, Tim Berners-Lee wynalazł World Wide Web. Wymyślił nazwę "World Wide Web," napisał pierwszy program serwera "http" i pirwszą przeglądarkę z editorem "WorldWideWeb" w grudniu 1990 roku. Napisał również pierwszą wersję "HyperText Markup Language" (HTML), język formatujący dokument z możliwością odnośników tekstowych, które stały się głównym formatem w sieci. Jego początkowa specifikacje URI, HTTP i HTML były ciągle ulepszane i dyskutowane w szerokich kręgach w miarę jak technologie sieciowe zaczęły się rozpowszechniać.

Absolwent uniwersytetu w Oxfordzie w Anglii, Tim Berners-Lee działa jak Dyrektor W3C od momentu założenia organizacji. Więcej informacji na temat Tim Berners-Lee; zobacz również najczęściej zadawane pytania dotyczące Tim Berners-Lee.

W grudniu 1994 roku Tim Berners-Lee założył W3C (World Wide Web Consortium) w Massachusetts Institute of Technology, Laboratorium Nauk Informatycznych w kooperacji z CERN, gdzie Sieć powstała, z poparciem DARPA i Komisji Europejskiej.

W kwietniu 1995 roku INRIA (Institut National de Recherche en Informatique et Automatique) stał się pierwszym europejskim gospodarzem W3C, następnie Keio University of Japan (Shonan Fujisawa Campus) w Azji w 1996 roku. W roku 2003 ERCIM (European Research Consortium in Informatics and Mathematics) przejęło od INRIA rolę europejskiego gospodarza W3C.

 
Tim
Tim Berners-Lee
 
       
 


Przyszłość W3C

Sieć dla każdego

Inicjatywa Dostępczości do Sieci (WAI) promuje implementacje istniejących wytycznych co do dostępczości do zawartości sieci w zaawansowanych narzędziach autorskich, razem z ulepszonymi narzędziami ewaluacji. Zwiększona implementacja wytycznych dla przeglądarek, narzędzi programistycznych, odtwarzaczy medialnych połączona z personalizowanym profilem i użyciem metadat i serwisów proxy do wspierania dostępczości umożliwią niepełnosprawnym na przeprowadzanie szybkiej interakcji z zawartością sieci. Postęp ten umożliwi bardziej zautomatyzowane wsparcie dla rozwoju i poprawy stron sieci pod względem ich dostępności. W ten sposób projektowanie sieci stanie się "codziennym biznesem".

Wizją sieci W3C jest w pełni zintegrowane środowisko, które pozwala na wyrażenie niuansów kulturowych i różnic językowych poprzez rozprowadzone systemy i geografię świata. Działalność internacinalizacyjna W3C zaczeła pracować na wytycznych, które wyjaśniają programistom co zrobić aby formaty oparte na XML wspierały internacjonalizację i skuteczną lokalizację. Inne prace internacjonalizacji skupią się na identifikatorach i negocjacji WWW i usługach sieciowych w szczególności.

Bogatsze przeżycie użytkownika

Wielu programistów polega na sieci jako środowisku, który jest niezależny od platformy. Znajome aplikacje sieciowe to poczta, systemy rezerwacji, sprzedaż online i strony aukcyjne, gry i aplikacje multimedialne. Ostatnie rekomedacje W3C takie jak XForms będzą wkrótce mieć wpływ na korzystanie z takich aplikacji. Nowe prace W3C w dziedzinach takich jak złożone dokumenty poprawią w dalszym stopniu różnorodność treści i ogólne zastosowanie.

Przeglądaj oczami, uszami, głosem i dotykiem

W3C rozwija standardy, które wspierają wielorakie i jednoczesne tryby interakcji sieciowej: poprzez wzrok, słuch, głos i dotyk. Poza znaną klawiaturą, myszką i wyjściami audio-wizualnymi, nowe sposoby przeglądania stają się coraz bardziej powszechne. W rzeczywistości są one tak powszechne, że ludzie mogą sobie nawet nie zdawać sprawy, że przeprowadzają interakcję z aplikacjami sieciowymi takimi jak np:systemy rezerwacji przez telefon.

Sieć na Wszystkim

Jednym z celów W3C jest zaprojektowanie technologii, która będzie pracować niezależnie od konkretnej platformy urządzeń. Coraz częściej ludzie poszukują dostępu z różnego typu urządzeń, które nie są tradycyjnym komputerem a zliczają się do nich telefony komórkowe, punkty na lotniskach, sprzęt AGD i samochody. Dostęp na tych urządzeniach powinien być tak prosty i dogodny jak dostęp z komputerów domowych. W3C projektuje technologie (wliczają te wymienione w poprzedniej sekcji jak również kaskadowe arkusze stylu (CSS), Scalable Vector Graphics (SVG), XForms, Synchronized Multimedia (SMIL) i wiele innych), które obniżą przeszkody programowania i przeglądania stron, urządzenia mające szeroką gamę możliwości. W świecie urządzeń ręcznych, jako część Inicjatywy Sieci Mobilnej, W3C buduje bazę danych opisów urządzeń i przygotowuje najlepszy grunt do tworzenia stron, które są przyjazne urządzeniom mobilnym.

Zaawansowane wyszykiwanie i wymiana danych

Podczas gdy sieć rośnie do rozmiarów potężnego magazynu ludzkiej wiedzy, potrzebujemy silniejszych narzędzi do wyszukiwania i interpretacji strasznej ilości danych, które są dostępne; odnosi się to zarówno do intranetu jak i do sieci globalnej. Wyłoniono dwa modele do pomocy w zarządzaniu danymi w skali globalnej: Sieć Semantyczna i Usługi Sieciowe. Sieć Semantyczna jest szkieletem, który pozwala na to aby dane były wymieniane i używane przez aplikacje, przedsiębiorstwa i społeczności. Jest rozszerzeniem obecnej sieci, w której informacja otrzymuje dobrze zdefiniowane znaczenie, umożliwiając komputerom i ludziom współpracę. Sieć Semantyczna jest skoncentrowana na danych.

Zaufanie

Sieć zmieniła sposób w jaki się komunikujemy. Przez to również zmodyfikowała naturę stosunków społecznych. Ludzie "spotykają się" teraz w sieci i utrzymują stosunki hadlowe i personalne, w niektórych przypadkach nie spotykając się nigdy osobiście. W3C rozumie znaczenie technologii, które sprzyjają budowie zaufania i przeto umożliwiają coraz bardziej kompleksowe interakcje między stronami na całym świecie.

Co to znaczy, że technologia sprzyja budowie zaufania? Platform for Privacy Preferences (P3P) była ważnym pierwszym krokiem w budowaniu zaufania poprzez umożliwienie ludziom uświadomienia sobie w jaki sposób chcą dzielić się swoimi danymi poprzez sieć. W oparciu o doświadczenie P3P, W3C zajmuje się kwestiami poruszanymi przez dostawców usług na temat jak implementować prywatność w powiązaniu z ich usługami. Organizacje chcą dotrzymać obietnic. Dlatego W3C bada jak privacy metadata mogą być użyte aby pomóc w zarządzaniu danymi w sposób godny zaufania po stronie serwera.

Tradycyjnie jednym sposobem budowania zaufania jest zaprezentowanie form identyfikacji, które to zaufanie posiadają np: prawa jazdy czy paszportu. Analogowe Protokoły potwierdzające autentycznośc nie są jeszcze powszechnie dostępne w sieci. Ponadto, dzisiejsze podejścia do autentykacji często skupiają się na autentykacji użytkownika i zapominają o wspólnej autentykacji. W3C bada sposoby do zapewnienia użytkownikom i usługodawcom więcej zaufania w przeprowadzanych tranzakcjach i łatwości w zarządzaniu tożsamością. Tradycyjna infrstruktura klucza publicznego będzie również musiała zostać powiększona w celu dostosowania się do różnych sposobów życia w sieci.

Słownik

Platform for Privacy Preferences Project (P3P) - jest technologią ochrony prywatności stworzoną przez World Wide Web Consortium. Technologia ta umożliwia użytkownikowi świadomie decydować, jakie informacje osobowe na jego temat mogą być zbierane przez serwis WWW.

Sieć Semantyczna - dostarcza ogólną strukturę, która pozwala na dzielenie się i danymi i ich ponowne użytkowanie, pomimo przeszkód związanych z aplikacjami, przedsiębiorstwem czy też społczeńtwem. Jest to wspólny wysiłek wielu naukowcó oraz prtnerów przemysłwych pod kierownictwem W3C. Sieć semantyczna jest oparta na Resource Description Framework (RDF). Artykół na temat sieci semantycznej: http://www.chip.pl/arts/archiwum/n/articlear_107066.html

CSS (Cascading Style Sheets) - kaskadowe arkusze stylów - język służący do opisu sposobu renderowania stron WWW. Opracowany w 1996 roku przez W3C. Polskie tłumaczenie Rekomendacji W3C "Kaskadowe Arkusze Stylów - Poziom 1"

SVG (Scalable Vector Graphics) - skalowalna grafika wektorowa - uniwersalny format dwuwymiarowej (statycznej i animowanej) grafiki oraz aplikacji graficznych w XMLu. SVG należy do rodziny XML, więc może być integrowany z innymi językami, jak na przykład XHTML. Wprowadzony został przez W3C jako rekomendacja w 2001 roku. Strona domowa SVG (w języku angielskim).

SMIL(Synchronzied Multimedia Integration Language) - standard W3C zalecany do opisu prezentacji multimedialnych z wykorzystaniem XML. Strona domowa SMIL (w języku angielskim).