Relative clauses

Spis treści:

  1. Definicja
  2. Relative Pronouns
  3. Defining i non-defining clause

Definicja

Relative clauses to zdania podrzędne zaczynające się od słów takich jak who, which, where, które określają rzeczownik lub zaimek i umożliwiające identyfikację osób oraz przedmiotów lub dostarczające informacji na temat tych osób lub przedmiotów. Relative clause może być także poprzedzona słowem 'that'.

Przykładowe zdania:

  • Have you ever seen that man who lives next door? [Czy widziałeś kiedyś człowieka, który mieszka obok?]
  • This is a type of car which you might like. [Ten typ samochodu może się panu spodobać.]
  • I am now working in a company, where you don't have to tak overtime. [Pracuję teraz w firmie, w której nie trzeba brać nadgodzin.]
  • Here's the CD that you were looking for. [To płyta CD, której szukałeś.]

Relative pronouns (zaimki względne)

Zaimki takie jak who, which, that użyte przed ralative clause do jej wprowadzania w zdaniu to właśnie zaimki względne (relative pronouns). Bardzo często pełnią one rolę podmiotu w zdaniu podrzędnym. Zaimek who odnosi się do ludzi, zaimek which do przedmiotów, zaś zaimek that może być użyty zwrówno w odniesieniu do ludzi jak i do osób. Powyższe zaimki mogą również stanowić dopełnienie zdania podrzędnego. Zaimke 'who' jako dopełnienie jest używany tylko w mowie potocznej, w stylu formalnym preferuje się zastosowanie zaimka 'whom'.

Przykładowe zastosowanie relative pronouns:

  • What't the name of the man who is sitting nex to Alice? [Jak się nazywa ten mężczyzna siedzący obok Alice?] - nie, the man which is sitting...
  • This is a book which I used to read when I was a child. [To jest książka, którą czytywałem jako dziecko] - nie a book who I used to read...
  • The people that smoke are irritating. [Palący ludzie są irytujący]
  • This is a key that opens the gate. [To jest klucz do bramy]
  • My boss is someone who I really hate. [Mój szef to ktoś, kogo naprawdę nienawidzę.] - mowa potoczna.
  • My boss is someone whom I really hate. [Mój szef to ktoś, kogo naprawdę nienawidzę.] - styl formalny.
  • He bought a gun, which he then used in a robbery. [Kupił pistolet, który potem wykorzystał w napadzie.]

Zaimki when, where i why

Zaimki when i where są używane w odniesieniu do czasu i miejsca związanego ze zdaniem podrzędnym, które poprzedzają. Zaimek why jest używany podobnie z tym, że odnosi się do przyczyny czegoś.

Przykładowe użycie zaimków:

  • I remember the day when passed my final exam. [Pamiętam dzień, w którym zdałem mój końcowy egzamin.]
  • This is the place where he was killed. [To jest miejsce, w którym został zabity.]
  • I am curious why she doesn't like me. [Jestem ciekaw dlaczego mnie nie lubi.]

Pomijanie zaimków względnych

W niektórych zdaniach (patrz definite i indefinite clauses) możemy pominąć zaimki odnoszące się do dopełnienia:

  • He's the kind of person (that) I really don't like. [Jest typem osoby, której naprawdę nie lubię.]
  • The child (that) I thought had been missing was found. [Dziecko, o którym myślałem, że zaginęło zostało odnalezione.]

Podwójna funkcja zaimków względnych

Zaimki względne pełnią w zdaniu dwoistą funkcję. Po pierwsze są podmiotem lub dopełnieniem w relative clause. Po drugie zachowują się jak spójniki łącząc relative clause z rzeczownikami i zaimkami w pozostałych zdanich składowych. Ponieważ zaimki względne pełnią funkcje dopełniania lub podmiotu zastępują one zaimki osobowe, dzierżawcze i wskazujące (he, his, him).

Whose

'Whose' jest używany jako określnik przed rzeczownikami. Zastępuje on zaimki dzierżawcze (his, her, its). Pamiętaj, że 'whose' odnosi się i do osób i do przedmiotów.

Przykładowo:

  • I saw a girl whose dress was very weird. [Widziałem dziewczynę, której sukienka była bardzo dziwna.]
  • This is a car whose roof is painted red. [To jest samochód, którego dach jest pomalowany na czerwono.]

'Which' w odniesieniu do całego zdania

Zaimek względny 'which' nie musi odnosić się tylko do pojedynczego rzczownika, może odnosić się do całego zdania składowego. Zaimki what, that i how nie mogą być użyte w ten sposób.

Przykładowo:

  • He was very scared, which surprised everyone. [Był bardzo przestraszony, co zaskoczyło wszystkich.]
  • He was very scared, what/that surprised everyone.
  • I was impressed by the way in which she solved that problem. [Zaimponowała mi sposobem w jaki rozwiązałą ten problem.]
  • I was impressed by the way how she solved that problem.

Defining and non-defining clauses

Dwa typy zdań względnych

Cześć zdań względnych (relative clauses) pozwala na identyfikację bądź klasyfikację rzeczownika. Umożliwia nam rozpoznanie, o której konkretnie osobie czy przedmiocie mowa jest w zdaniu. Takie zdania względne nazywamy defining relative clause. W podręcznikach do gramatyki można spotkać też inne nazwy: identifying relative clause lub restrictive relative clause.

Przykłady:

  • The car which is parked on the pavement is red. [Samochód, który jest zaparkowany na chodniku jest czerwony] - nie jakikolwiek samochód, ten zaparkowany na chodniku.
  • People who smoke live shorter. [Palący ludzie żyją krócej.] - klasyfikacja, ci ludzie, którzy palą.
  • Look at the man that is crossing the street. [Spójrz na mężczyznę przechodzącego przez ulicę.]

Zdania względne które nie identyfikują ani nie klasyfikują rzeczownika a jedynie dostarczają nam dodatkowych informacji na temat danej osoby lub przedmiotu to tzw. non-defining relative clauses. W podręcznikach do gramatyki można spotkać też inne nazwy: non-identifying relative clause lub non-restrictive relative clause.

Przykłady:

  • This is Mrs Simpson, who married the boss of our company. [To pani Simpson, która wyszła za mąż za szefa naszej firmy.] - nie identyfikujemy o którą panią Simpson chodzi, jest to wiadome, dostarczamy więcej informacji o niej - jest żoną szefa.
  • Thomas Edison invented a light bulb, which is considered to be a remarkable invention. [Thomas Edison wymyślił żarówkę, która jest uważana za wspaniały wynalazek.]
  • This is the city's market square, where the uprising started. [To jest rynek miejski, gdzie rozpoczęło sie powstanie.]

Wymowa i interpunkcja

Defining clauses nastepują zazwyzaj bezpośrednio po rzeczowniku, który określają i są wymawiane bez pauz czy zmian w intonacji. Nie są również oddzielane przecinkiem od rzeczownika, który określają (ponieważ rzeczownik bez określajęcej go relative clause byłby niekompletny, lub znaczyłby coś innego). Zwróć uwagę na fakt, że defining clause zazwyczaj nie może być pominięta w zdaniu, bo wtedy nie będzie ono miało sensu. Jeśli chodzi o non-defining clauses są zazwyczaj oddzielane od reszty zdania za pomocą pauzy lub zmiany w intonacji. Są również oddzielane przecinkiem od rzeczownika, który określają. Jeżeli non-defining clause nie znajduje się na końcu zdania jest oddzialana przecinkiem i na początku i na końcu.

Przykłady:

  • The mechanic who services my car had moved to another workshop. [Mechanik, który serwisuje mój samochód przeniósł się do innego warsztatu.]
  • Jim, who services my car, had moved to another workshop. [Jim, który serwisuje mój samochód przeniósł się do innego warsztatu.]
  • He married a woman that he met on a train. [Poślubił kobietę, którą poznał w pociągu.]
  • He married a young nurse from Chicago, whom he met on a train. [Poślubił młodą pielęgniarkę, którą poznał w pociągu.]