Mowa zależna (Reported Speech)

Spis treści:

  1. Definicja
  2. Mowa niezależna - tworzenie
  3. Mowa zależna - tworzenie
  4. Mowa zależna - informacje dla zaawansowanych
  5. Interpunkcja

Definicja

Reported speech w języku angielskim to nic innego jak relacjonowanie wypowiedzi innych osób. Relacjonowanie może odbywać się przy wykorzystaniu mowy niezależnej (direct speech), czyli poprzez bezpośrednie zacytowanie wypowiedzi danej osoby, lub przy wykorzystaniu mowy niezależnej (indirect speech), czyli poprzez sparafrazowanie wypowiedzi i wplecenie jej w wypowiadane czy pisane przez nas zdanie. Możliwe jest także połączenie mowy zależnej i niezależnej.

Kilka przykładów, które pomoga nam lepiej zrozumieć w czym rzecz:

  • I want to go home. [Chcę iść do domu] - zwykłe zdanie twierdzące.
  • He said 'I want to go home' and left. [Powiedział "chcę iść do domu" i wyszedł] - to mowa niezależna, cytujemy dosłownie czyjąś wypowiedź.
  • He said that he wanted to go home. [Powiedział, że chce iść do domu] - to mowa zależna, nie cytujemy już dosłowanie a wplatamy wypowiedź w zdanie.
  • He said 'I want to go home' and asked me to give him a lift. [Powiedział "chcę iść do domu" i poprosił mnie o podwiezienie.] - to mowa mieszana, najpierw używamy mowy niezależnej cytując a potem mowy zależnej parafrazując wypowiedź.

 

Mowa niezależna (Direct speech) - tworzenie

Mowę niezależną tworzymy poprzez bezpośrednie dołączenie do zdania czyjejś wypowiedzi umieszczonej w cudzysłowie (więcej na temat znaków interpunkcyjnych znajdziesz tutaj). Wypowiedź ujęta w czudzysłów nie ulega żadnym zmianom i przekształceniom, pozostaje zawsze taka sama niezależnie od perspektywy czasowej, z której relacjonujemy daną wypowiedź.

Kiedy relacjonujemy czyjąś wypowiedz musimy pamiętać o użyciu rzeczownika lub zaimka osobowego wskazującego na osobę, którą cytujemy, inaczej zdanie nie będzie miało sensu.

Przykładowe zdanie w mowie niezależnej:

  • John said 'I don't like mice' [John powiedział - "Nie lubię myszy".]
  • She was saying 'Will Richard come?" when Richard entered the room. [Mówiła właśnie - "Czy Richard przyjdzie?" kiedy Richard wszedł do pokoju.]
  • My mother used to say 'Mind your own buissnes'. [Moja matka zwykła mawiać - "Pilnuj swojego nosa."]
  • I bet he will say "I couldn't have done it earlier". [Założę się, że powie - "Nie mogłem tego zrobić wcześniej."]

Jak widać w powyższych przykładach, niezależnie od czasu użytego w zdaniu (Past Simple, Past Continuous, kostrukcji used to, Future Simple) wypowiedz cytujemy bez żadnych zmian. Za każdym razem wspomniana jest też osoba cytowana za pomocą rzeczownika lub rzeczownika z zaimkiem dzierżawczym (John, my mother) bądź zaimka osobowego (he, she).

Mowa niezależna jest używana przede wszystkik kiedy chcemy dokładnie przekazać wypowiedź danej osoby. Oczywiście bardzo często nie będziemy pamiętali dokładnie jakie słowa zostały użyte i będziemy chceili oddać jedynie sens wypowiedzi. W takich sytuacjach stosować należy mowę zależną.

Mowa zależna (Indirect speech) - tworzenie

Mowy zależnej w języku angielskim używamy kiedy nie interesuje nas dokładne przekazanie słów cytowanej, lub kiedy nie pamiętamy dokładnie jakich słów ona użyła, a chcemy jedynie przekazać sens i treść danej wypowiedzi.

W mowie zależnej opuszczamy czudzysłów a przytaczana przez nas wypowiedź jest wplatana bezpośrednio w treść zdania. Część zdania w mowie zależnej często poprzedza się słowem 'that' [że], jak np. 'He said that...' [Powiedział, że...].

Zmiana czasu - backshift

Niestety użycie mowy zależnej nie ogranicza się już tylko do przeniesienia cytowanej wypowiedzi bez żadnych zmian niezależnie od czasu. Kiedy cytujemy wypowiedzi w czasie teraźniejszym (He is saying that...; He says that...; etc.) wypowiedź przez nas cytowana pozostaje bez zmian podobnie jak to miało miejsce w mowie niezależnej. Jednak kiedy cytujemy wypowiedź z przeszłości (He said that...; He was saying that...; etc.) cytowana wypowiedź ulega przekształceniu poprzez zmianę czasu na "jeden czas wstecz". Dokładne zmiany jakie należy wprowadzać przy cytowaniu wypowiedzi przeszłych przedstawia tabela poniżej:

Czas Direct Speech Zmieniamy na Indirect Speech
Present Simple Bobby says: "I need you." Past Simple Bobby said that he needed me.
Present Continuos Bobby says: "I'm drinking tea.: Past Continuous Bobby said that he was drinking tea.
Present Perfect Bobby says: "I have just arrived." Past Perfect Bobby said that he had just arrived.
Present Perfect Continuous Bobby says: "I have been crying." Past Perfect Continuous Bobby said that he had been crying.
Past Simple Bobby says: "I bought a car." Past Perfect Bobby said that he had bought a car.
Past Continuous Bobby says: "I was driving to work." Past Perfect Continuous Bobby said that he had been driving to work.
Past Perfect Bobby says: "I had seen him." Past Perfect Bobby said that he had seen him.
Past Perfect Continuous Bobby says: "I had been taking a shower." Past Perfect Continuous Bobby said that he had been taking a shower.
Future Simple Bobby says: "I will do it." Would Bobby said that he would do it.
Future Continuous Bobby says: "I will be leaving." Would + be + -ing Bobby said that he would be leaving.
Future Perfect Bobby says: "I will have done it by Christmas." Would have + past participle Bobby said that he would have done it by Christmas.
Future Perfect Continuous Bobby says: "I will have been working for 3 months." Would have been + -ing Bobby said that he would have been working for 3 months.
Can Bobby says: "I can fix it." Could Bobby said that he could fix it.
May Bobby asks: "May I have your attention?" Might Bobby asked if he might have his attention.
Could, Would, Might Bobby says: "He could do it." Nie zmieniają się Bobby said that he could do it.
Must Bobby says: "I must go." Had to lub Must Bobby said that he had to go.
Bobby said that he must go.

 

Zmiana sytuacji

Ponieważ słowa wypowiedziane przez kogoś mogą być zacytowane przez kogoś zupełnie innego w zupełnie innym miejscu i zupełnie innym czasie, należy w mowie zależnej dbać o pewną spójność logiczną naszej wypowiedzi, tak aby uwzglednić fakt, że coś mogło dziać się gdzie indziej i o innej porze niż miejsce i czas, którym my się wypowiadamy. Na szczęści są to zmiany raczej intuicyjne i łatwo się zorientować samemu, kiedy wypowiedź należy nieco zmodyfikować.

Przykładowe zmiany w mowie zależnej:

  • Susan says: "I am busy today." [Susan mówi - "Jestem dziś zajęta"]
  • Susan said that she was busy that day. [Susan powiedział że był zajęta tego dnia.] - O ile nie cytujemy Susan tego samego dnia musimy zmienić słowo 'today' na 'that day' ponieważ Susan nie była zajęta dzisiaj tylko danego dnia przeszłści.
  • Michael says: "I have to go now" [Michael mówi - "Muszę teraz iść"]
  • Michale said that he had to go then [Michael powiedział, że musiał wtedy iść] - nie musiał isć teraz tylko wtedy kiedy mówieł te słowa, logiczne, nieprawdaż?

Poniżej prezentujemy najczęstsze zmiany jakie pojawiają się w mowie zależnej w wyniku różnicy w czasie i miejscu cytowanej wypowiedzi:

Direct Speech Indiret Speech
This/These That, Those ,The
Here There
Come Go
Bring Take
Tonight That night
Now Then, At that time, At once, Immediately

Now that

Since

Today That day
Yesterday The day before, The previous day
Tomorrow The day after, The following day, The next day
Tomorrow morning The morning after, The following morning, The next morning
Last night The night before, The previous night
The day before yesterday Two days before
The day after tomorrow In two days time, In two days
This week/month/year That week/month/year
Last week/month/year The previous week/month/year
Next week/month year The following week/month/year
Two days/months/years ago Two days/months/years before

 

Zaimki osobowe

Ponieważ użycie mowy zależnej przeważnie jest związane ze zmianą osoby mówiącej, tworząc zdania w mowie zależnej należy uważać na zaimki osobowe i dopasować je odpowiednio do sytuacji.

Przykładowa zmiana zaimków osobowych:

  • Jack says: "I was late." [Jack mówi - "Bylem spóźniony."]
  • Jack said that he had been late. [Jack powiedział, że był spóźniony] - jako że nie mówimy o sobie tylko o Jacku zmieniamy zaimek osobowy 'I' na 'he'.
  • Mary says: "I've done it by myself." [Mary mówi - "Zrobiłam to sama"]
  • Mary said that she had done it by herself. [Mary powiedziała, że zrobiła to sama]
  • My teacher said: "Your work is very good." [Mój nauczyciel powiedział - "Twoja praca jest bardzo dobra."]
  • My teacher said that my work was very good. [Mój nauczyciel powiedział, że moja praca była bardzo dobra."]

Opuszczanie 'that'

Spójnik 'that' może być w mowie zależnej pomijany. Ma to miejsce zwłaszcza w mowie potocznej, gdy używamy czasowniki takie jak think i say. Spójnika 'that' nie opuszczamy po pewnych czaswonikach (np. reply, shout, telegraph) oraz przed rzeczownikami.
Przykładowo:

  • He said that it was OK = He said it was OK. [Powiedział, że wszystko jest w porządku]
  • She thought that I should come = She thought I should come. [Uważała, ze powinienem przyjść]
  • He replied that I must come. [Odpowiedział, że muszę przyjść] - that nie można opuścić.
  • She shouted that it was late. [Krzyknęła, że jest późno] - that nie można opuścić.
  • He disagreed with me that John should be fired. [Nie zgodził się ze mną, że Johna należało zwolnić] - that nie można opuścić przed rzeczownikiem.

Pytania i odpowiedzi

W pytaniach w mowie zależnej podmiot zdania zazwyczaj poprzedza czasownik (nie stosujemy inwersji) oraz nie stosuje się operatora 'do/does' (wyjątkiem są tu pytania przeczące). Podobnie ma się rzecz w przypadku udzielania odpowiedzi na pytania. Na końcu pytań w mowie zależnej nie umieszczamy znaku zapytania. W pytanich w mowie zależnej poza oczywistym użyciem czasownika 'ask' (lub innego czasownika wskazującego na pytanie) spójnik 'that' jest zamieniany na 'if' bądź 'whether' (tłumaczone jako [czy])jeśli na pytanie odpowiedzieć można tylko twierdząco lub przecząco. Czasowników 'say' i 'tell' nie użwya się w pytaniach w mowie zależnej mogą one być natomiast użyte w odpowiedziach na pytania w mowie zależnej.

Przykłady pytań i odpowiedzi:

  • He asked: "Where are you going?" [Zapytał - "Dokąd idziesz?"]
  • He asked me where I was going. [Zapytał mnie dokąd szedłem.]
  • She asked: "Are you ill?" [Zapytała - "Czy jesteś chory?"]
  • She asked me if I was ill. [Zapytała mnie czy byłem chory.]
  • I was asked: "Would you like to go?" [Zapytano mnie - "Czy chciałbyś pójść?"]
  • I was asked whether I would like to go. [Zapytano mnie czy chciałbym pójść]
  • I told him: "That's not my problem." [Odpowiedziałem mu: "To nie mój problem."]
  • I told him it was not my problem. [Odpowiedziałem mu, że to nie mój problem]

Funkcje językowe

Niewątpliwie najczęściej w mowie zależnej wykorzystuje się czasowniki say, tell i thinki. Z tymi czasownikami będą spotykać się początkujący, jednak w języku angielskim istnieje bardzo szeroka gama czasowników, które można wykorzystywać w mowie zależnej w ramach różnych funkcji jzykowych takich jak np. obiecywanie, udzielanie porad, proszenie, rozkazywanie, etc.

Poniższa tabela zawiera większość czasowników, z którymi możesz się spotkać wraz z informacjami na temat konstrukcji gramatycznych pojawiających się po tych czasownikach.

Czasownik Konstrukcja gramatyczna Direct Speech Indirect Speech
agree + infinitive "I will do it." He agreed to do it.
demand "You must keep me informed." He demanded to be kept informed.
offer "Can I help you?" He offered to help me.
promise "I will never leave you." He promised to never leave me.
refuse "I won't do it." He refused to do it.
threaten "I will make you pay for it." He threatened to make me pay for it.
advise + sb + infinitive "You should see her." He advised me to see her.
allow "You can do it." He allowed me to do it.
ask "Please, be quiet." He asked me to be quiet.
beg "Please, don't do this to me." He begged me not to do this to him.
command "Go there at once!" He commanded me to go there at once.
encourage "Go on, ask her for a dance." He encouraged me to ask her for a dance.
forbid "You musn't cheat during the exam." He forbad me to cheat during the exam.
instruct "Press the green button." He instructed me to press the green button.
invite "I'd be happy if you came to my party." He invited me to his party.
order "Leave the room at once." He ordered me to leave the room at once.
permit "You may come in." He permitted me to come in.
remind "Don't forget to buy milk." He reminded me to buy milk
urge "Pay attention to what you do." He urged me to pay attention to what I do.
warn "Don't believe what she's saying." He warned me not to believe what she was saying.
want "I'd really like you to buy it." He really wanted me to buy it.
accuse sb of + -ing "You robbed the bank." He accused me of robbing the bank.
admit (to) "Yes, I did it." He admitted doing it.
apologise for "I'm sorry I didn't come." He apologised for not coming.
deny "I didn't kill her." He denied killing her.
insist on "You must go and see the doctor." He insisted on me going and seeing the doctor.
suggest "Let's go for a walk." He suggested going for a walk.
agree + 'that' clause "This is a very good movie." He agreed that it was a very good movie.
claim "I've never done it before." He claimed that he had never done it before.
complain "You always interrupt me." He complained that I always interrupt him.
deny "I wasn't there." He denied that he was there.
exclaim "What a beautiful dress!" He exclaimed that it was a beautiful dress.
explain "You shouldn't park your car here." He explained that I shouldn't park my car here.
inform sb "Your letter was delivered." He informed that my letter had been delivered.
promise "I will do it right away." He promised that he would do it right away.
suggest "Perhaps you should start again?" He suggested that I should start again.
comlain to sb about + -ing/noun "You are always late." He complained to me about my being late.
explain to sb + why/how + clause "That'a how I do it." He explained to my how he did it.
wonder where/why/what/how + clause "What's his name?" He wondered what his name was.
wonder where/why/what/how + infinitive "Where should I go?" He wondered where to go.

 

Mowa zależna - informacje dla zaawansowanych

 

Direct speech - szyk w zdaniu

W nieformalnym relacjonowaniu wypowiedzi najczęściej stosujemy czasowniki say oraz think, które umieszczamy przed cytowanym zdaniem lub w przerwach pomiędzy zdaniami podrzędnymi/współrzędnymi czy po znacznikach dyskursu.

Przykładowo:

  • He said 'I am very sorry for what I've done.' [Powiedział - "Jest mi bardzo przykro za to co zrobiłem]
  • 'That's alright.', I said, 'Don't worry about it.' ["W porządku", powiedziałem, "Nie przejmuj się tym."]

W formach literackich jak opowiadania i powieści spotyka się dużo więcej różnych czasowników. Częste jest również zastosowanie inwersji. Inwersji nie stosuje się raczej kiedy podmiotem jest zaimek osobowy. Wyrażenia czasownikowe również bardzo często przerywają naturalny porządek wypowiedzi.

Przykładowo:

  • 'Do you live here?' asked Jane. ["Czy tutaj mieszkasz?" - zapytała Jane.]
  • 'We are all doomed' cried James. ["Jesteśmy zgubieni!" - zakrzyknął James.]
  • 'I hate you!' she shouted. ["Nienawidzę cię!" - krzyknęła.] nie shouted she.
  • 'My jewels,' he added, 'are in a safe place.' ["Moje klejnoty," - dodał - "są w bezpiecznym miejscu."]

Mowa zależna - szyk zdania z 'what', 'who' i 'which'

Kiedy relacjonujemy pytania zawierające słowa 'what', 'who' oraz 'which', po których następuje czasownik posiłkowy 'be' a następnie dopełnienie zdania, czasownik posiłkowy 'be' może być przed, jak również po dopełnieniu.

Przykładowo:

  • 'What is the problem?' ["W czym problem?"]
  • He asked me what was the problem. [Spytał mnie w czym problem.]
  • He asked me what the problem was.
  • 'Which is my hat?' ["Który z kaleluszy jest mój?"]
  • He asked which was his hat. [Zapytał który z kapeluszy należy do niego.]
  • He asked which his hat was.
  • 'Who is the boss?' ["Kto jest szefem?"]
  • He asked who is the boss. [Zapytał kto jest szefem.]
  • He asked who the boss is.

Kiedy nie zmieniamy czasu w mowie zależnej?

Wspomnielismy już wyżej, że generalna zasada w mowie zależnej to cofnięcie się o jeden czas do tyłu kiedy czasownik relacjonujacy jest w czasie przeszłym. Są jednak wyjątki od tej reguły, kiedy nie zmieniamy czasu:

  1. Kiedy zdanie opisuje rzeczy stałe, niezmienne i ogólnie przyjęte prawdy:
  • Susan said "Winter is very hars here." [Susan powiedziała - "Zima jest tu bardzo surowa."]
  • Susan said that winter is very harsh here. [Susan powiedziałe, że zima jest tu bardzo surowa.] - zawsze jest surowa, każdego roku.
  1. Kiedy czasownik w zdaniu należy do tzw. Unreal Past (2gi okres warunkowy, zdania z 'wish', etc.):
  • Frank said "If I went there I would be dead" [Frank powiedział "Gdybym tam poszedł byłby martwy."]
  • Frank said that if he went there he would be dead. [Frank powiedział, że gdyby tam poszedł byłby martwy.]
  1. Kiedy używamy czasowników: had better, could, would, used to, needn't have, should, might i ought to.
  • He said "I used to smoke 12 cigarettes a day." [Powiedział - "Miałem w zwyczaju palić 12 papierosów dziennie."]
  • He said that he used to smoke 12 cigarettes a day. [Powiedział, że miał w zwyczaju palić 12 papierosów dziennie."]
  • She said "I had better see my lawyer." [Powiedziała - "Lepiej zobaczę się z moim prawnikiem."]
  • She said that she had better see her lawyer. [Powiedziała, że lepiej zobaczy się ze swoim prawnikiem.]
  1. Kiedy wydarzenie w czasie Past Continuous jest przerywane przez inne w czasie Past Simple:
  • My father said "I was having a bath when thay came." [Mój ojciec powiedział - "Brałem kąpiel kiedy przyszli."]
  • My father said that he was having a bath when they came. [Mój ojciec powiedział, że brał kąpiel kiedy przyszli.]
  1. Kiedy zdanie wyraża coś w co wierzymy, że jest prawdą. Kiedy zdanie jest według nas fałszywe, czas się zmienia:
  • She said "I'm 18." (true) [Powiedziała - "Mam osiemnaście lat."]
  • She said she is 18. [Powiedziała że ma osiemnaście lat.] - mówił prawdę.
  • She said "I'm 18." (false) [Powiedziała - "Mam osiemnaście lat."]
  • She said she was 18. [Powiedziała że ma osiemnaście lat.] - kłamała.
  1. Kiedy mówimy o rzeczach wciąż aktualnych:
  • She said "My child is sick." [Powiedziała "Moje dziecko jest chore."]
  • She said that her child is sick. [Powiedziała, że jej dziecko jest chore.] - dalej jest chore, sprawa aktualna.
  • He said "I am busy." [Powiedział "Jestem zajęty."]
  • He said that he is busy. [Powiedział, że jest zajęty.] - dalej jest zajęty.

Czasowniki modalne w mowie zależnej

Większość czasowników modalnych nie zmienia się w mowie zależnej. Istnieją jednak pewne wyjątki, które zostaną zaprezentowane poniżej:

Modal verb Kiedy i jak zmieniamy Direct Speech Indirect Speeh
must Kiedy czasownik 'must' oznacza zobowiązanie zmieniamy go na 'had to' kiedy zdanie odnosi się do teraźniejszości a na 'would have to' kiedy zdanie odnosi się do przyszłości.

"You must finish your work"

"I must have my car repaired."

He said that I had to finish my work.

He said that he would have to have his car repaired.

Kiedy czasownik 'must' oznacza poradę lub logiczne założenie zmienia się na 'should' lub nie zmienia się wcale.

"You must check this out."

"She must be very ill."

He said that I should check this out.

He said that she must be very ill.

Czasownik 'mustn't' zazwyczaj zostawiamy bez zmian, można jednak zmienić go na wasn't to/ weren't to/ couldn't lub na negative infinitive "You musn't give it to him."

He said that I musn't/ couldn't/ wasn't to give it to him.

He said not to give it to him.

can Czasownik 'can' zamieniamy na 'could' kiedy zdanie odnosi się do teraźniejszości. "I can do it." He said he could do it.
Czasownik 'can' zamieniamy na 'would be able to' kiedy zdanie odnosi się do przyszłości. "I can do it tomorrow." He said he would be able to do it tomorrow.
shall Czasownik 'shall' zamieniamy na 'offered' kiedy wyraża on gotowość zrobienia czegoś. "Shall I close the window?" He offered to close the window.
Czasownik 'shall' zamieniamy na 'should' kiedy pytamy o radę. "What shall I do?" He asked me what he should do.
Czasownik 'shall' zamieniamy na 'would' kiedy pytamy o informację. "When shall we go? He asked when we would go.
needn't Czasownik 'needn't' zamieniamy na didn't need to/ didn't have to kiedy zdanie odnosi się do teraźniejszości lub kiedy go nie zmieniamy. "You needn't do it." He said I didn't need to do it.
Czasownik 'needn't' zamieniamy na 'wouldn't have to' kiedy zdanie odnosi się do przyszłości "You needn't bring it tomorrow." He said I wouldn't have to bring it tomorrow.
may Czasownik 'may' zamieniamy na 'might' kiedy oznacza on prawdopodobieństwo. "It may rain today." He said it might rain today.
Czasownik 'may' zamieniamy na moght/ could kiedy oznacza pozwolenie lub ustepstwo. "You may come in." He said I might/could come in.

 

Tryb rozkazujący i wykrzyknienia

W zdaniach w trybie rozkazującym w mowie zależnej czasownik występuje w bezokoliczniku (infinitive). Zazwyczaj używamy wtedy czasowników ordered, forbade, etc.

Przykładowo:

  • "Sit down!" [Usiądź!]
  • He ordered me to sit down. [Kazał mu usiąść.]
  • "Don't touch this!" [Nie dotykaj tego!]
  • He forbade me to touch this. [Zabronił mi tego dotykać.]
  • He ordered me not to touch this. [Kazał mi tego nie dotykać.]

Wykrzyknienia w mowie zależnej relacjonujemy za pomocą takich czasowników i wyrażeń jak np.: exclaim, say, wish, thank, call, give an exclamation, with an exclamation of surprise/horror/delight/disgust/joy, etc. Wykrzyknienia stają się wtedy pełnymi zdaniami i zakończone są kropką zamiast wykrzyknika.

Przykładowo:

  • "Merry Christmas!" [Wesłoych Świąt!]
  • He wished me (a) merry Christmas. [Życzył mi wesołych świąt.]
  • "You fool!' [Głupcze!]
  • He called me a fool. [Nazwał mnie głupcem.]
  • "Hurray!" [Hura!]
  • She exclaimed with joy. [Zakrzyknęła radośnie.]

Question tags i krótkie odpowiedzi

Question tags są pomijane w mowie zależnej, możemy jednak użyć czasownika 'remind' aby otrzymać podobny efekt jak przy użyciu question tag:

  • "This wasn't your first car accident, was it?" ["To nie był twój pierwszy wypadek samochodowy, nieprawdaż?"]
  • She reminded me that it hadn't been my first car accident. [Przypomniała mi, że to nie był mój pierwszy wypadek samochodowy.]

Krótkie odpowiedzi na pytania takie jak 'yes' lub 'no' są w mowie zależnej odzwierciedlane poprzez użycie odpowiedniego czasownika relacjonującego lub czasownika posiłkowego:

  • - Will you marry me? [Czy wyjdziesz za mnie?]
    - Yes. [Tak.]
  • She asked me if I would marry him and I said that I would. [Zapytał mnie czy za niego wyjdę a ja powiedziałam, że tak.]
  • - Can you give me my pocket money? [Czy dasz mi moje kieszonkowe?]
    - No. [Nie.]
  • I asked him if he could give me my pocket money but he refused. [Zapytałem go czy da mi moje kieszonkowe ale odmówił.]

Mowa zależna w typie mieszanym

Ponieważ w codziennej konwersjacji używamy wielu najróżniejszych czasowników, pytań, poleceń itd. kiedy zamieniamy jest w mowę zależną często stosujemy typ mieszany łącząc ze sobą poszczególne elementy za pomocą łączników takich jak: and, as, adding that, because, but, since, explainng that, and he/she continued, and he/she went on to say, etc. Elementy językowe takie jako 'oh' czy 'well' są pomijane w mowie zależnej.

Przykładowo:

  • "Oh, it's raining. Do you have an umbrella?" [Oh, pada deszcz. Czy masz parasol?]
  • He remarked that it was raining and asked if I had an umbrella. [Stwierdził, że pada deszcz i zapytał czy mam parasol.]
  • "John won't come to work tomorrow. He is ill." [John nie przyjdzie jutro do pracy. Jest chory.]
  • She informed me that John wouldn't come to work the next day since he was ill. [Poinformowała mnie, że John nie przyjdzie jutro do pracy ponieważ jest chory.]
  • "Why don't you take a day off? It will do you good." [Dlaczego nie weźmiesz sobie dnia wolnego? Dobrze ci to zrobi.]
  • She suggested that I should take a day off, explaining that it would do me good. [Zasugerowała, że powinienem wziąć dzień wolnego, tłumacząc że dobrze mi to zrobi.]

Pytania przeczące

Czasownik 'do' może być używany w mowie zależnej w pytaniach przeczących jako przeczący czasownik posiłkowy. Ponadto, pytanie przeczące służą często do wyrażania emocji takich jak zaskoczenia lub entuzjazm co jest powodem ich relacjonowania w inny nieco sposób
Przykładowo:

  • "Why don't you find yourself a job?" [Dlaczego nie znajdziesz sobie pracy?]
  • She asked why didn't I find myself a job. [Zapytała czy nie znalazłbym sobie pracy.]
  • "Don't you like the soup?" [Nie smakuje ci zupa?]
  • She was surprised that I didn't like the soup. [Była zaskoczona tym, że nie smakuje mi zupa.]
  • "Isn't she beautiful!" [Czyż nie jest piękna?]
  • She remarked how beautiful is she. [Stwierdziłem, że jest piękna]

Wyrażenia relacjonujące wewnątrz zdania

W mowie potocznej zdarza się, że tworzymy bardzo skomplikowane w budowie zdania wtrącając fragmenty w mowie zależnej do zdań względnych (relatives) lub zawirających słowa pytające (how, where, what, etc.)
Przykładowo:

  • He's painted I don't know how many pictures. [Namalował sam nie wiem ile obrazów.]
  • He's gone I don't know where. [Pojechał sam nie wiem gdzie.]
  • He's the man who Susan said robbed our house. [To, jak twierdzi Susan, jest człowiek który okradł nasz dom.]

 

Interpunkcja

 

Indirect Speech

W mowie zależnej pomijany jest czudzysłów w cytowanej wypowiedzi. Pomijane są również znaki zapytania i wykrzykniki na końcu zdania. Zdania w mowie zależnej zawsze kończymy kropką, niezależnie od tego czy relacjonujemy twierdzenie, pytanie czy wykrzyknienie.

Direct Speech

W mowie niezależnej cytowane przez nas zdanie ujmujemy w czudzysłów (inverted commas). W British English używa się pojedyńczego cudzysłowu '.' zaś w American English powszechniejszy jest cudzysłów podwójny ".".

Uwaga: Pamiętaj, że czudzysłów rozpoczynający i kończący cytat to dwa różne znaki, choć w niektórych czcionkach wygladają identycznie.

W mowie niezależnej przecinek używany jest pomiędzy cytowanym wyrażeniem a resztą zdania. Kiedy po cytowanej wypowiedzi nastepuje dalszy ciąg zdania przecinek umieszcza się zamiast kropki na końcu cytatu, wewnątrz cudzysłowu.